از آنها که نگاهشان نکرده ای و گزشتی هیا هو خواهند کرد به صدا های دلخراششان گوش نسپار از هیاهو که افتادند برای اینکه توجهت را جلب کنند به فکر چاپلوسی می افتند و اگر باز توجهی نکنی فضایت را مسموم میکنند تا نتوانی دوام بیاوری ولی تو حرکت میکنی بدون اینکه به آنها ، به کرده هایشان توجهی داشته باشی در هرنقطه از حرکتت سخنی می شنوی که آشفته ات میکند
راز دلت را به باد مسپار که باد همه را خبر خواهد کرد ، رازت را در خاک هم دفن مکن که ریشه می دهد وجوانه میزند کل میدهد و همه را با بوی معطرش خبر دار خواهد کرد
شاید به فکر بیفتی که راز دل با آتش بگویی که شعله ور خواهد شد وعالم سوز
پس راز دلت را در نهان خانه دلت نگه دار که نهان خانه دل جای امنی است برای راز و درد دل های سینه ات
من نیز چو نی نایی در سینه دارم ، بارها با دلم خلوت می کنم و اسرارم را فاش می سازم و دل با دلبرانه ترین عشوه ها درد دلم را ، رازهایم را به گوش جان میخرد
دل زلف پریشان می کند تا دردت را !! تا رازت را !! پنهان داشته ای به قدیمی ترین سنت دنیا پایبند بوده ای سنت گمشده این جهان راز نهان داشتن است حال رازدار خودت باشد یا راز دیگری را هم بر کس دیگر فاش مکن
دوست ومخاطب محترم : به نظر می رسد که باید مدال مظلومترین لحظه زندگی را به الان داد چرا که فراموش کرده ایم چگونه باید درکش کنیم و این لحظه قربانی خاطراتی است که در آن لحظات راز دل با دگری گفتی وآن راز فاش شده تا هم اکنون به خاطره ای تبدیل شود که شاید تلخ ترین خاطر زندگیت باشد.
سخنی بگویم که تا هنگامی که رازت دلت را نگفته ای راز هایت اسیر تو هستند و هر گاه رازت را آشکار کردی تو اسیر رازت خواهی شد.