سید ولایی

هم مردم دار بود و هم در میان مردم.

همیشه و بصورت میدانی در صحنه ها و عرصهع ها ی مختلف، آیت االله آل هاشم را می دیدم.

یادم هست که در مراسم معارفه به علت احترام به پدربزرگوارشان ، در نمازجمعه و مصلای اعظم تبریز، نماز اول را نخواند و به پدر عزیزشان سپرد. چند روزی نگذشته بود که سنت شکنی کرد و میله های موجود در بین مردم و مسئولان در مصلا را برداشت، هرچند مخالفت می کردند با این کارش.

پیگیر مسائل و مشکلات مردم بود. شخصا موارد را پیگیری و به نتیجه می رساند. محبوب مردم هنگام ورود به مصلا از درب مخصوص نمی آمد بلکه از دری که مردم  وارد مصلا می شدند می آمد و خود هم کفش هایش را برمی داشت و به کسی اجازه نمی داد.

در مراسم هایی که برای شهدای گرانقدر برگزار می شد حضور می یافت. چندباری در گورستان بقائیه تبریز، نماز میت پدران و مادران شهدا را به جای می آورد و بی منت به آن عشق می ورزید. یادم هست که درسال ۱۳۷۸ و۷۹  دریکی ازلشکرهای ارتش ،من سرباز بودم و ایشان هم رئیس عقیدتی سیاسی لشکروشمالغرب بود.خودشخصا ،برخی مشکلات سربازان نیازمندرا پیگیری می کرد.همچنین دریکی ازبازدیدهایش به اداره کل ورزش وجوانان استان ،رییس هیئت تنیس روی میزرا خواست وگفت،حریف می طلبم.آیت الله آل هاشم درزمان ی که درارتش بودندبه صورت حرفه ای دراین ورزش ،تبحر مهارت وفعالیت داشتند .سنت شکنی هایش ادامه داشت.برای دیدن فیلم به سینما رفت.با هنرمندان وورزشکاران و…نشست هایی داشت وبا فراغ بال ،مسائل ومشکلات آنان را می شنید و پیگیرش هم خودشان بودند. درنمازجمعه ها ومراسم های مختلف ازمسئولان می خواستند که خودموارد را پیگیری کنند.در مناسبت های مختلف ، ازمقام معظم رهبری حمایت می کردند و همیشه درسخنرانی هایشان ا،مطالبات رهبری را خواستار بودند. باتمام وجود ،ولایی بود وانقلابی وجهادی .به همه افراد ،احترام می گذاشت.حجت الاسلام رفیعی ،تعریف می کرد که روزی برای مراسم به تبریز آمدم وپس ازپایان مراسم به خواسته وی به بازارتبریز با پای پیاده رفتیم که دیدم ،همگان ازخردوکلان درداخل بازاربزرگ وتاریخی تبریز ،به حاج آقا آل هاشم احترام خاصی قائل بودند ولذت بدو ازمردم داری ومحبوبیت ایشان درمیان مردم واصناف و کسبه وبازاریان تبریز.و…یاد و نامشان گرامی وروح شان شاد که نام نیک شان برای همیشه به یادگارماند ومردم هم هیچ وقت ،خدمات این سید ولایی وخستگی ناپذیر ومردمی ومعتبر ومحبوب را فراموش نخواهند کرد،مردانی که خاطره شدند.